[SF] ★★ WINTER ROSE ★★ || YunhoJaejoong ||
posted on 06 Nov 2011 14:13 by thefourkkie in LadazzyFictionTitle: ★★ WINTER ROSE ★★
Author: Ladazzy
Pairing: Yunho Jaejoong
Rating: PG-17
Note: Cant stop listening and falling in love with...
.....WINTER ROSE.....
...หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม...
君がいればそれでいい そうさ close to heart, close to my love
たったひとつしかない愛がここにあるから
君のためにいればいい いつも close to heart, close to your love
ときめきを重ね合う 心の中に winter rose
วันหนึ่งในฤดูหนาว…
กลางกรุงโซล…
ริมแม่น้ำฮัน…
เวลาเที่ยงคืนห้านาที...
และผม…ชองยุนโฮ…
ใบไม้กำลังร่วงหล่นตลอดเส้นทางที่ผมกำลังเดินอยู่เพียงลำพัง สายลมเย็นต้องกายจนรู้สึกหนาวขึ้นเรื่อยๆ สองมือสอดเข้าไปใต้เสื้อโค้ทตัวหนาหวังจะให้มันช่วยเพิ่มความอบอุ่นให้ผมมาก ขึ้นซักนิดก็ยังดี ผมก้มหน้ามองรองเท้าผ้าใบของตัวเองในขณะที่กำลังก้าวเดินอย่างช้าๆโดยไม่ สนใจสิ่งรอบข้างมากนัก เสียงคุยเล่นสนุกสนานดังมาจากคู่รักหลายคู่ที่มาเจอกันในค่ำคืนนี้ แต่ตรงที่ที่ผมยืนอยู่ตรงนี้กลับไม่มีผู้คนเลยซักคนเดียว อาจจะเป็นเพราะตรงจุดนี้ไฟข้างทางเสียล่ะมั้งคนถึงได้ไม่มาเดินตรงนี้เพราะ มันมีแต่ความมืดมิด
...ริมแม่น้ำฮันในเวลาเที่ยงคืน…แม้จะดึกแต่ผมกลับไม่ง่วงเลยซักนิด…
ดวงดาวในฤดูหนาว
ที่สาดแสงมายังต้นไม้ริมทาง..
ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า
ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบนที่มีดวงจันทร์ลอยอยู่ตรงหน้าพอดี ผมจ้องมองไปที่แสงสีขาวนวลนั้นพร้อมกับห้วงความคิดตลกๆที่อยากจะถามดวง จันทร์นี้เหลือเกินว่า ‘หนาวมั้ยครับ’ ผมคิดขึ้นมาแล้วก็ต้องหัวเราะออกมาเบาๆที่ตัวเองท่าจะบ้าเข้าไปทุกที…ดวงจันทร์จะตอบคำถามเขาได้ยังไงกันล่ะ…จริงมั้ยครับ
แสงดาวค่อยๆปรากฏให้ยุนโฮได้เห็นชัดขึ้นชัดขึ้นเพียงแค่จ้องมองท้องฟ้าเพียง ชั่วครู่…ดวงดาวมากมายอยู่บนนั้น…ไม่เคยจางหายไปไหนเลยซักทีไม่ว่าผมจะเงย หน้ามองมันจากที่ไหนก็ตาม…ดวงดาวบนนั้นจะเหงามั้ยนะ??...ยุนโฮคิดกับตัวเอง แล้วก็ต้องส่ายหัวเบาๆที่ดูท่าคืนนี้ตัวเองจะอารมณ์มากเกินไปจนอยากจะสื่อ สารกับทุกๆอย่างที่อยู่ตรงหน้าไปซะหมด
ชองยุนโฮคิดพลางเผยรอยยิ้มออกมาจางๆ
ปลายเท้าเขี่ยก้อนหินเล็กๆตรงหน้าไปมาขณะที่กำลังรอคอยใครบางคน
ใครบางคน…ที่ทำให้อากาศแสนเหน็บหนาวนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเขาไปเลย
คิดถึง
ผู้คนมากมายที่อยู่ในสวนที่เต็มไปด้วยสีทองและสีเงิน( แสงดาว.. หิมะ )
คุณวิ่งมาหาผมพร้อมกับกล่องใบเล็กๆในมือคุณ.
มองคุณในวินาทีนั้นแล้ว..
หัวใจของผมก็สั่นรัวขึ้น..
ผมอยากจะจูบคุณแบบนี้ ตลอดไป ที่รัก..
ในที่สุดผมก็พบคำตอบทั้งหมดของผม..
“แฮ่ก…ขอโทษ…ขอโทษนะที่มาช้า…”
“อืม…มาซักทีนะ”
ผมยิ้มออกมาตั้งแต่ได้ยินเสียงรองเท้าบู้ทคู่เก่งที่กำลังเดินมาทางที่ผมยืน อยู่แล้วล่ะ ผมมอบรอยยิ้มให้กับคนที่หอบเหนื่อยออกมาพร้อมกับมือข้างซ้ายที่ถือกล่องไม้ สีขาวเอาไว้ข้างตัว ริมฝีปากแดงกำลังกอบโกยอากาศเข้าปอดจนผมต้องหัวเราะออกมากับคนตรงหน้าที่รีบ เร่งมาหาผม
ใจเต้นแรงชะมัดเลย
จะกี่ปีก็คนนี้คนเดียวนั่นล่ะ
คิมแจจุงของผม
“ไม่เห็นต้องวิ่งเลยแจจุง…หนาวจะแย่”
“ไม่ได้หรอกนายรอนานแล้ว…นายนั่นแหละที่จะแข็งตายซะก่อน…ยุนโฮ”
“ไม่หรอกน่า…ฉันไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย…ไม่หนาวด้วยนะ”
“ให้มันจริง!”
“แล้วนายล่ะ”
“หืมม?”
“หนาวมั้ยแจจุง”
“อ่า………อืม…หนาวสิ…หนาวมาก”
ผมหัวเราะออกมากับคำตอบที่ตรงไปตรงมาของแจจุง และดูเหมือนแจจุงเองก็ขำกับคำตอบของตัวเองเช่นกัน เราไม่ต้องพูดอะไรมาก…ไม่ต้องแสดงอะไรให้มันมากมาย…เพียงแค่ผมสบตาแจจุงที่ จ้องหน้าผมอยู่เช่นกัน…เพียงแค่ฝ่ามือของผมเลื่อนไปแตะที่แก้มใสนั้นแผ่วเบา …เพียงแค่นั้น…ที่ผมตัดสินใจดึงคนรักเข้ามากอดแน่นๆ
เสียงของหิมะที่กำลังโปรยปรายลงมา
ผมอยากจะจุมพิตคุณอย่างนุ่มนวล
ที่รัก.. มากกว่านี้ มากขึ้นกว่านี้
ผมอยากจะสื่อความรู้สึกที่ลึกซึ้งของผมให้คุณรับรู้
“คำตอบถูกใจชะมัด…งั้นจะกอดแน่นๆละนะครับ”
“งือ…พูดมากน่า…!”
“ฮ่าๆ”
ผมเลื่อนมือไปวางลงบนเส้นผมนุ่มนั้นพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นยิ่งขึ้น เราไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกนอกจากฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงของกันและกัน…ผมได้ ยินมัน…และผมก็เชื่อว่าแจจุงก็ได้ยินเสียงหัวใจของผมเช่นกัน
เสียงหัวใจดังจัง
ดังจนหัวใจที่เต้นแรงอยู่แล้วกลับแรงขึ้นไปอีก
ให้ตายสิ
สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่
อยู่ในมือของผม
“ถืออะไรมาครับ”
“อือ………..”
“หืม? อะไรน่ะแจจุง??
“ไม่บอกอะ”
“อ้าว…ทำไมไม่บอกล่ะ”
“นายค่อยดูทีหลังได้มั้ยยุนโฮ…นะ”
“เปิดตอนนี้ไม่ได้เหรอ? อยากรู้นี่!”
“ฮึ่ยย!”
ผมเห็นไม่ผิดหรอกครับ…แจจุงกำลังทำหน้าบู้…ตลกมากเลยสิ ผมหัวเราะออกมาอีกครั้งพร้อมแบมือออกมาหวังให้แจจุงวางกล่องเล็กๆใบนั้นลง ที่มือผมซะ แจจุงยึกยักอยู่ซักพักก่อนจะวางมันลงที่ฝ่ามือของผมและเดินแซงผมไปสองก้าว…
ผมยื่นมือไปขยี้เส้นผมคนขี้อายจนผมแจจุงยุ่งไปหมด และลงมือแกะกล่องสีขาวนี้ออกมาทันทีโดยไม่รอช้า ทุกคนว่าแจจุงให้อะไรผมครับ?? ตอนแรกผมก็คิดว่าคงจะเป็นของฝากจากเมืองนอกอะไรพวกนั้นเหมือนพวกคุณนั่นแหละ …แต่ไม่ใช่ล่ะ…ในกล่องไม่เล็กไม่ใหญ่ใบนี้เต็มไปด้วย ‘ยา’ ครับ ยาที่ผมก็มีนะ ทำไมผมจะไม่มียาพวกนี้กันล่ะในเมื่อพวกเราทุกคนต่างก็ต้องมีของพวกนี้ติดตัว ด้วยกันทั้งนั้น ผมสงสัย และค่อนข้างแปลกใจที่แจจุงให้ยาพวกนี้กับผมจริงๆครับ
“รู้หรอก น่าว่านายมีแล้ว!…อย่างน้อยพี่คยองแจก็ต้องมีเตรียมไว้ให้นายอยู่แล้วใช่ มั้ยล่ะ…ตะ…แต่…….แต่ฉันก็อยากให้หนิ…นายจะได้กินไง…เข้าใจมั้ยชองยุนโฮ!!”
“อะฮะ…เข้าใจครับๆ”
“เข้าใจตลอดแต่ก็ไม่เคยเชื่อใคร…ฉันเอามันให้นายด้วยตัวเองแล้วนะยุนโฮ…ถ้านายรักฉัน…ไม่สบายก็ต้องกิน…เข้าใจรึเปล่า”
“ครับ…เข้าใจแล้ว…ขอโทษนะ…แจจุง”
แจจุงที่ยืนหันหลังให้ผมพร้อมกับกอดอกพูดไปด้วยทำให้ผมรับรู้ได้ทันทีถึงความ ห่วงใยที่ได้รับจากคนรัก ผมก้าวเข้าไปหาแจจุงที่ยังคงหันหลังให้ผมอยู่อย่างนั้นพร้อมกับโอบกอดร่าง เล็กเอาไว้แน่นๆ แก้มขวาของผมกับแก้มซ้ายของแจจุงสัมผัสกัน มือทั้งสองข้างของผมกำลังโอบกอดรอบกายของแจจุงเอาไว้แน่นๆ แผ่นหลังบางกำลังพิงลงมาที่อกของผม พร้อมกับแจจุงที่เลื่อนทั้งสองมือขึ้นมากอดมือผมเอาไว้เช่นกัน
เราสองคนไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก
นอกจากฟังเสียงหัวใจที่ในตอนนี้ไม่ได้เต้นแรงเหมือนเมื่อครู่
แต่กลับเต้นไปในจังหวะเดียวกันจนสัมผัสได้
“รักสิ…รักแล้วก็เชื่อแจจุงเสมอ…รู้แล้วครับ…ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ…หายป่วยแล้วนะ…ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว”
“จริงนะ”
“อืม…จริงสิ…ชองยุนโฮเคยปิดบังความรู้สึกกับคิมแจจุงได้ซักครั้งมั้ย??”
“ไม่เคย…”
“ถูกต้อง…งั้นยิ้มได้แล้วที่รัก”
“บ้า….”
“ “
“ -////- “
ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป ใกล้กับหัวใจ ใกล้กับความรักของคุณ
ความรักของเราสองจะรวมกันเป็นหนึ่งตลอดไป
ในหัวใจของคุณและผม.. Winter rose
ผมโยกตัวแจจุงไปมาพร้อมกดจูบลงไปบนขมับข้างซ้ายของคนรักแรงๆหนึ่งที เสียงประท้วงดังลอดออกมาจากลำคอให้ได้ยินจนผมอดยิ้มออกมาไม่ได้ ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอีกครั้ง ดวงดาวและดวงจันทร์กำลังลอยอยู่ตรงหน้าผมเหมือนไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เลย …แต่จะต่างกันก็ตรงที่ตอนนี้ผมมีแจจุงอยู่ในอ้อมกอดนั่นแหละ
ผมมองเห็นดวงตากลมของแจจุงเงยหน้ามามองผมครู่เดียว แล้วก็หันกลับไปเงยหน้ามองท้องฟ้าเช่นเดียวกับผม เรากำลังมองไปในจุดเดียวกัน…ริมแม่น้ำฮัน…กับเวลาตีหนึ่ง…ให้ดวงจันทร์และ แสงดาวเป็นพยานก็ได้นะครับ
ผมรักแจจุงมากจริงๆ
“นี่แจจุง…”
“หืม?”
“ก่อนที่แจจุงจะมา…รู้มั้ยว่าฉันพูดกับดวงดาวในใจด้วยนะ…ว่าเหงามั้ย…ตลกมั้ยล่ะ”
“นายคุยกับดวงดาวเนี่ยนะยุนโฮ…อากาศหนาวทำนายเพี้ยนล่ะสิ”
“ใครบอกล่ะ…นั่นเพราะฉันเตรียมจะพูดกับนายต่างหาก…คำพูดนั้นเลยผุดขึ้นมาตลอดเวลาแม้แต่เวลามองท้องฟ้าน่ะ”
“เห??”
“เหงามั้ยแจจุง”
“ยุนโฮ…..”
สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม
ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป…ใกล้กับหัวใจ…ใกล้กับความรักของคุณ
ความรักของเราสองจะรวมกันเป็นหนึ่งตลอดไป
ในหัวใจของคุณและผม.. Winter rose
“อืมม…เหงาสิ…แต่ไม่เป็นไรหรอก”
“……..”
“ก็ยุนโฮอยู่ตรงนี้แล้วไง…ไม่เหงาหรอก…เต็มตื้นไปหมดแล้ว”
“อะไรเต็มตื้นครับ?”
“ความรักไง…ความรักของยุนโฮส่งผ่านอ้อมแขนยุนโฮมาหมดแล้ว…ทำไมฉันจะไม่รู้สึกล่ะ”
“อืม…รับรู้ใช่มั้ยแจจุง…นายรู้ใช่มั้ย”
“รู้…รู้ตลอด…ฉันรักนาย…ชองยุนโฮ”
“อืม…ฉันก็รักนาย…แจจุง”
ดวงจันทร์สีขาวนวลยังคงส่องประกายอยู่ที่เดิม พร้อมกับดวงดาวที่ก็ยังอยู่ในตำแหน่งเดิม กับคนสองคนที่กอดกันแน่นขึ้น…แน่นขึ้น…แจจุงเลื่อนมือไปรั้งให้ยุนโฮก้มหน้า ลงมาจูบตัวเอง…จูบ…ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเต็มตื้นของความรัก…ความรักที่ทำ ให้คนสองคนแลกจูบกันแนบแน่นขึ้นทุกวินาที
อากาศจะหนาวซักแค่ไหนก็ช่างมันเถอะ
แค่ยุนโฮกับแจจุงเพิ่มความอบอุ่นให้กันและกันก็ดีที่สุดแล้ว
อบอุ่นเข้าไปถึงหัวใจเลยล่ะ
ความทรงจำที่ดีที่เราได้มีร่วมกันในวันนี้
ได้โปรดจดจำสิ่งเหล่านี้ไว้..
ไร้ซึ่งน้ำตา.. ไร้ซึ่งคำโกหกใดๆ
คืนนี้ ช่วงเวลาแห่งความสุขที่เรามี นั้นคือสิ่งตอบแทน
พวกเราจะเข้มแข็งแบบนี้ตลอดไป เข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ..
“อื้อ…”
“ดีจังนะ…คืนนี้”
“อืม…ดีมากเลยล่ะยุนโฮ”
“ไว้อีกสองสามวันแวะไปหาที่บ้านนะ…อย่าเอาใครมาล่ะ”
“โอเคครับ…รับทราบครับ”
“ดีครับ…ฉันมีของฝากให้พ่อกับแม่แจจุงรวมไปถึงพวกนูน่าด้วยนะ…ไว้เอามาให้วันนั้นก็แล้วกัน”
“อือฮึ…แล้วของฝากฉันล่ะ! กล้าดียังไงไม่มีให้น่ะฮะ!!”
“โธ่…ที่มือเนี่ยยังไม่พออีกรึไงครับคุณคิม”
“คิ~ พอก็ได้…แต่ถ้าจะมีอย่างอื่นให้อีกก็เอานะคุณชอง~”
ผมโยกหัวคนรักตัวดีที่กล้าจะเรียกร้องของฝากจากผมอีก เสียงหัวเราะและรอยยิ้มจากแจจุงกำลังทำให้หัวใจผมเต็มไปด้วยพลัง…พลังใจที่ มาจากความสุขจากคนที่รัก…ผมรั้งมือข้างซ้ายของแจจุงขึ้นมาในจังหวะที่แจจุ งพิงอยู่ที่อกของผมอีกครั้ง…แหวนวงเล็กๆส่องประกายสู้กับแสงจันทร์ตรงหน้า …กับแจจุงที่เงยหน้าขึ้นมาจูบปลายคางของผมจนอดหัวเราะออกมาไม่ได้กับความ ทะเล้นของคนในอ้อมกอด
ผมรั้งมือข้างนั้นเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับจรดริมฝีปากลงบนแหวนสีเงินนั้นอย่างแสนรัก ดวงตากลมโตกำลังมองการกระทำของผมอยู่ เพียงเสี้ยววินาทีที่แจจุงหันร่างกลับมากอดรอบคอของผมแน่นจนผมแทบหายใจไม่ ออก
กล่องสีขาวถูกวางบนเก้าอี้ไม้แถวๆนี้แหละครับ
ดวงจันทร์ยังคงส่องแสงขาวนวลเช่นเคย
ดวงดาวก็ยังคงอยู่เป็นเพื่อนดวงจันทร์ไม่เปลี่ยนแปลง
และเราสองคน
ชองยุนโฮกับคิมแจจุง
ที่ต่างก็รับรู้อยู่เต็มหัวใจ
ได้ยืนยันถึงกันและกันอีกครั้ง
และอีกครั้ง
ผ่านอ้อมกอด
ผ่านรสจูบ
และเสียงหัวใจที่เต้นไปพร้อมๆกัน
ว่าเรามั่นคงในความรักของเรามากจริงๆ
君がいればそれでいい そうさ close to heart, close to my love
二人だけを二人は 信じていられるはず
君のためにいればいい いつも close to heart, close to your love
寂しさも分かりあう 心の中に winter rose
แค่ค่ำคืนหนึ่งในบรรยากาศเหน็บหนาว ณ ริมแม่น้ำฮัน
ให้ดวงจันทร์และดวงดาวช่วยเป็นพยานก็ได้
ว่าเรารักกันมากเหลือเกิน
เรารักกันมากเหลือเกิน
เรารักกันมากจริงๆนะครับ
สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
เราจะเชื่อมั่นในความรักของกันและกัน
ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป
ใกล้กับหัวใจ ใกล้กับความรักของคุณ
เราสองจะแบ่งปันความเดียวดายในหัวใจร่วมกัน..Winter Rose
...たったひとつしかない愛がここにあるから...
...หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม...
= Never End =
Ladazzy's Talk
คือเมื่อวานนี้ค่ะ มีนัดรับฟิคเลิฟโปรเจกต์ค่ะ แล้วพี่หมอเบนซ์ค่ะ มารับฟิคค่ะ
แล้วพี่หมอก็ยื่นเนื้อเพลงเพลงนี้มาให้ฟก.อ่าน แล้วพี่หมอก็บอกว่าตอนพี่เค้าอ่านเนื้อเพลงนี้
เค้าก็นึกถึงฟิลฟิคของลดซ.ฟก.อะค่ะ ไอ้เราก็ใจง่าย >< บ้าจี้ ฮึกเหิมด้วย ก็เลยแต่ง 2 ชั่วโมง!
555555555555555555555555
แรงบันดาลใจแน่ๆว่ามาจากเนื้อเพลงเพลงนี้จริงๆ มันใช่เลยนะ ฟก.อยากแต่งทันทีเลยค่ะ
อยากแต่งแบบ... ฟิคไม่ต้องมีไรมาก ไม่ต้องยาวมาก (ยาวไม่ไหว OTL) อ่านสบายๆ
หนาวตามยุนแจไปซะ (เกาหลีเค้าหนาวมากๆอยู่อะเนอะ~~ XD) ฮ่าๆๆๆๆๆ
โฮมินร้องเพลงนี้เพราะมากกกกกกกกกกกกกกกก!!!! มากแบบมากๆๆ เนื้อเพลงก็โคตรๆๆ TT^TT
ประโยคนี้ฟก.ชอบมาก "หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม"
โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ชองยุนโฮหล่อมาก!!! TTT^TTT งืออออ~~!!
Author: Ladazzy
Pairing: Yunho Jaejoong
Rating: PG-17
Note: Cant stop listening and falling in love with...
.....WINTER ROSE.....
...หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม...
君がいればそれでいい そうさ close to heart, close to my love
たったひとつしかない愛がここにあるから
君のためにいればいい いつも close to heart, close to your love
ときめきを重ね合う 心の中に winter rose
วันหนึ่งในฤดูหนาว…
กลางกรุงโซล…
ริมแม่น้ำฮัน…
เวลาเที่ยงคืนห้านาที...
และผม…ชองยุนโฮ…
ใบไม้กำลังร่วงหล่นตลอดเส้นทางที่ผมกำลังเดินอยู่เพียงลำพัง สายลมเย็นต้องกายจนรู้สึกหนาวขึ้นเรื่อยๆ สองมือสอดเข้าไปใต้เสื้อโค้ทตัวหนาหวังจะให้มันช่วยเพิ่มความอบอุ่นให้ผมมาก ขึ้นซักนิดก็ยังดี ผมก้มหน้ามองรองเท้าผ้าใบของตัวเองในขณะที่กำลังก้าวเดินอย่างช้าๆโดยไม่ สนใจสิ่งรอบข้างมากนัก เสียงคุยเล่นสนุกสนานดังมาจากคู่รักหลายคู่ที่มาเจอกันในค่ำคืนนี้ แต่ตรงที่ที่ผมยืนอยู่ตรงนี้กลับไม่มีผู้คนเลยซักคนเดียว อาจจะเป็นเพราะตรงจุดนี้ไฟข้างทางเสียล่ะมั้งคนถึงได้ไม่มาเดินตรงนี้เพราะ มันมีแต่ความมืดมิด
...ริมแม่น้ำฮันในเวลาเที่ยงคืน…แม้จะดึกแต่ผมกลับไม่ง่วงเลยซักนิด…
ดวงดาวในฤดูหนาว
ที่สาดแสงมายังต้นไม้ริมทาง..
ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า
ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบนที่มีดวงจันทร์ลอยอยู่ตรงหน้าพอดี ผมจ้องมองไปที่แสงสีขาวนวลนั้นพร้อมกับห้วงความคิดตลกๆที่อยากจะถามดวง จันทร์นี้เหลือเกินว่า ‘หนาวมั้ยครับ’ ผมคิดขึ้นมาแล้วก็ต้องหัวเราะออกมาเบาๆที่ตัวเองท่าจะบ้าเข้าไปทุกที…ดวงจันทร์จะตอบคำถามเขาได้ยังไงกันล่ะ…จริงมั้ยครับ
แสงดาวค่อยๆปรากฏให้ยุนโฮได้เห็นชัดขึ้นชัดขึ้นเพียงแค่จ้องมองท้องฟ้าเพียง ชั่วครู่…ดวงดาวมากมายอยู่บนนั้น…ไม่เคยจางหายไปไหนเลยซักทีไม่ว่าผมจะเงย หน้ามองมันจากที่ไหนก็ตาม…ดวงดาวบนนั้นจะเหงามั้ยนะ??...ยุนโฮคิดกับตัวเอง แล้วก็ต้องส่ายหัวเบาๆที่ดูท่าคืนนี้ตัวเองจะอารมณ์มากเกินไปจนอยากจะสื่อ สารกับทุกๆอย่างที่อยู่ตรงหน้าไปซะหมด
ชองยุนโฮคิดพลางเผยรอยยิ้มออกมาจางๆ
ปลายเท้าเขี่ยก้อนหินเล็กๆตรงหน้าไปมาขณะที่กำลังรอคอยใครบางคน
ใครบางคน…ที่ทำให้อากาศแสนเหน็บหนาวนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเขาไปเลย
คิดถึง
ผู้คนมากมายที่อยู่ในสวนที่เต็มไปด้วยสีทองและสีเงิน( แสงดาว.. หิมะ )
คุณวิ่งมาหาผมพร้อมกับกล่องใบเล็กๆในมือคุณ.
มองคุณในวินาทีนั้นแล้ว..
หัวใจของผมก็สั่นรัวขึ้น..
ผมอยากจะจูบคุณแบบนี้ ตลอดไป ที่รัก..
ในที่สุดผมก็พบคำตอบทั้งหมดของผม..
“แฮ่ก…ขอโทษ…ขอโทษนะที่มาช้า…”
“อืม…มาซักทีนะ”
ผมยิ้มออกมาตั้งแต่ได้ยินเสียงรองเท้าบู้ทคู่เก่งที่กำลังเดินมาทางที่ผมยืน อยู่แล้วล่ะ ผมมอบรอยยิ้มให้กับคนที่หอบเหนื่อยออกมาพร้อมกับมือข้างซ้ายที่ถือกล่องไม้ สีขาวเอาไว้ข้างตัว ริมฝีปากแดงกำลังกอบโกยอากาศเข้าปอดจนผมต้องหัวเราะออกมากับคนตรงหน้าที่รีบ เร่งมาหาผม
ใจเต้นแรงชะมัดเลย
จะกี่ปีก็คนนี้คนเดียวนั่นล่ะ
คิมแจจุงของผม
“ไม่เห็นต้องวิ่งเลยแจจุง…หนาวจะแย่”
“ไม่ได้หรอกนายรอนานแล้ว…นายนั่นแหละที่จะแข็งตายซะก่อน…ยุนโฮ”
“ไม่หรอกน่า…ฉันไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย…ไม่หนาวด้วยนะ”
“ให้มันจริง!”
“แล้วนายล่ะ”
“หืมม?”
“หนาวมั้ยแจจุง”
“อ่า………อืม…หนาวสิ…หนาวมาก”
ผมหัวเราะออกมากับคำตอบที่ตรงไปตรงมาของแจจุง และดูเหมือนแจจุงเองก็ขำกับคำตอบของตัวเองเช่นกัน เราไม่ต้องพูดอะไรมาก…ไม่ต้องแสดงอะไรให้มันมากมาย…เพียงแค่ผมสบตาแจจุงที่ จ้องหน้าผมอยู่เช่นกัน…เพียงแค่ฝ่ามือของผมเลื่อนไปแตะที่แก้มใสนั้นแผ่วเบา …เพียงแค่นั้น…ที่ผมตัดสินใจดึงคนรักเข้ามากอดแน่นๆ
เสียงของหิมะที่กำลังโปรยปรายลงมา
ผมอยากจะจุมพิตคุณอย่างนุ่มนวล
ที่รัก.. มากกว่านี้ มากขึ้นกว่านี้
ผมอยากจะสื่อความรู้สึกที่ลึกซึ้งของผมให้คุณรับรู้
“คำตอบถูกใจชะมัด…งั้นจะกอดแน่นๆละนะครับ”
“งือ…พูดมากน่า…!”
“ฮ่าๆ”
ผมเลื่อนมือไปวางลงบนเส้นผมนุ่มนั้นพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นยิ่งขึ้น เราไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกนอกจากฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงของกันและกัน…ผมได้ ยินมัน…และผมก็เชื่อว่าแจจุงก็ได้ยินเสียงหัวใจของผมเช่นกัน
เสียงหัวใจดังจัง
ดังจนหัวใจที่เต้นแรงอยู่แล้วกลับแรงขึ้นไปอีก
ให้ตายสิ
สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่
อยู่ในมือของผม
“ถืออะไรมาครับ”
“อือ………..”
“หืม? อะไรน่ะแจจุง??
“ไม่บอกอะ”
“อ้าว…ทำไมไม่บอกล่ะ”
“นายค่อยดูทีหลังได้มั้ยยุนโฮ…นะ”
“เปิดตอนนี้ไม่ได้เหรอ? อยากรู้นี่!”
“ฮึ่ยย!”
ผมเห็นไม่ผิดหรอกครับ…แจจุงกำลังทำหน้าบู้…ตลกมากเลยสิ ผมหัวเราะออกมาอีกครั้งพร้อมแบมือออกมาหวังให้แจจุงวางกล่องเล็กๆใบนั้นลง ที่มือผมซะ แจจุงยึกยักอยู่ซักพักก่อนจะวางมันลงที่ฝ่ามือของผมและเดินแซงผมไปสองก้าว…
ผมยื่นมือไปขยี้เส้นผมคนขี้อายจนผมแจจุงยุ่งไปหมด และลงมือแกะกล่องสีขาวนี้ออกมาทันทีโดยไม่รอช้า ทุกคนว่าแจจุงให้อะไรผมครับ?? ตอนแรกผมก็คิดว่าคงจะเป็นของฝากจากเมืองนอกอะไรพวกนั้นเหมือนพวกคุณนั่นแหละ …แต่ไม่ใช่ล่ะ…ในกล่องไม่เล็กไม่ใหญ่ใบนี้เต็มไปด้วย ‘ยา’ ครับ ยาที่ผมก็มีนะ ทำไมผมจะไม่มียาพวกนี้กันล่ะในเมื่อพวกเราทุกคนต่างก็ต้องมีของพวกนี้ติดตัว ด้วยกันทั้งนั้น ผมสงสัย และค่อนข้างแปลกใจที่แจจุงให้ยาพวกนี้กับผมจริงๆครับ
“รู้หรอก น่าว่านายมีแล้ว!…อย่างน้อยพี่คยองแจก็ต้องมีเตรียมไว้ให้นายอยู่แล้วใช่ มั้ยล่ะ…ตะ…แต่…….แต่ฉันก็อยากให้หนิ…นายจะได้กินไง…เข้าใจมั้ยชองยุนโฮ!!”
“อะฮะ…เข้าใจครับๆ”
“เข้าใจตลอดแต่ก็ไม่เคยเชื่อใคร…ฉันเอามันให้นายด้วยตัวเองแล้วนะยุนโฮ…ถ้านายรักฉัน…ไม่สบายก็ต้องกิน…เข้าใจรึเปล่า”
“ครับ…เข้าใจแล้ว…ขอโทษนะ…แจจุง”
แจจุงที่ยืนหันหลังให้ผมพร้อมกับกอดอกพูดไปด้วยทำให้ผมรับรู้ได้ทันทีถึงความ ห่วงใยที่ได้รับจากคนรัก ผมก้าวเข้าไปหาแจจุงที่ยังคงหันหลังให้ผมอยู่อย่างนั้นพร้อมกับโอบกอดร่าง เล็กเอาไว้แน่นๆ แก้มขวาของผมกับแก้มซ้ายของแจจุงสัมผัสกัน มือทั้งสองข้างของผมกำลังโอบกอดรอบกายของแจจุงเอาไว้แน่นๆ แผ่นหลังบางกำลังพิงลงมาที่อกของผม พร้อมกับแจจุงที่เลื่อนทั้งสองมือขึ้นมากอดมือผมเอาไว้เช่นกัน
เราสองคนไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก
นอกจากฟังเสียงหัวใจที่ในตอนนี้ไม่ได้เต้นแรงเหมือนเมื่อครู่
แต่กลับเต้นไปในจังหวะเดียวกันจนสัมผัสได้
“รักสิ…รักแล้วก็เชื่อแจจุงเสมอ…รู้แล้วครับ…ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ…หายป่วยแล้วนะ…ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว”
“จริงนะ”
“อืม…จริงสิ…ชองยุนโฮเคยปิดบังความรู้สึกกับคิมแจจุงได้ซักครั้งมั้ย??”
“ไม่เคย…”
“ถูกต้อง…งั้นยิ้มได้แล้วที่รัก”
“บ้า….”
“
““ -////- “
ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป ใกล้กับหัวใจ ใกล้กับความรักของคุณ
ความรักของเราสองจะรวมกันเป็นหนึ่งตลอดไป
ในหัวใจของคุณและผม.. Winter rose
ผมโยกตัวแจจุงไปมาพร้อมกดจูบลงไปบนขมับข้างซ้ายของคนรักแรงๆหนึ่งที เสียงประท้วงดังลอดออกมาจากลำคอให้ได้ยินจนผมอดยิ้มออกมาไม่ได้ ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอีกครั้ง ดวงดาวและดวงจันทร์กำลังลอยอยู่ตรงหน้าผมเหมือนไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เลย …แต่จะต่างกันก็ตรงที่ตอนนี้ผมมีแจจุงอยู่ในอ้อมกอดนั่นแหละ
ผมมองเห็นดวงตากลมของแจจุงเงยหน้ามามองผมครู่เดียว แล้วก็หันกลับไปเงยหน้ามองท้องฟ้าเช่นเดียวกับผม เรากำลังมองไปในจุดเดียวกัน…ริมแม่น้ำฮัน…กับเวลาตีหนึ่ง…ให้ดวงจันทร์และ แสงดาวเป็นพยานก็ได้นะครับ
ผมรักแจจุงมากจริงๆ
“นี่แจจุง…”
“หืม?”
“ก่อนที่แจจุงจะมา…รู้มั้ยว่าฉันพูดกับดวงดาวในใจด้วยนะ…ว่าเหงามั้ย…ตลกมั้ยล่ะ”
“นายคุยกับดวงดาวเนี่ยนะยุนโฮ…อากาศหนาวทำนายเพี้ยนล่ะสิ”
“ใครบอกล่ะ…นั่นเพราะฉันเตรียมจะพูดกับนายต่างหาก…คำพูดนั้นเลยผุดขึ้นมาตลอดเวลาแม้แต่เวลามองท้องฟ้าน่ะ”
“เห??”
“เหงามั้ยแจจุง”
“ยุนโฮ…..”
สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม
ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป…ใกล้กับหัวใจ…ใกล้กับความรักของคุณ
ความรักของเราสองจะรวมกันเป็นหนึ่งตลอดไป
ในหัวใจของคุณและผม.. Winter rose
“อืมม…เหงาสิ…แต่ไม่เป็นไรหรอก”
“……..”
“ก็ยุนโฮอยู่ตรงนี้แล้วไง…ไม่เหงาหรอก…เต็มตื้นไปหมดแล้ว”
“อะไรเต็มตื้นครับ?”
“ความรักไง…ความรักของยุนโฮส่งผ่านอ้อมแขนยุนโฮมาหมดแล้ว…ทำไมฉันจะไม่รู้สึกล่ะ
”“อืม…รับรู้ใช่มั้ยแจจุง…นายรู้ใช่มั้ย”
“รู้…รู้ตลอด…ฉันรักนาย…ชองยุนโฮ”
“อืม…ฉันก็รักนาย…แจจุง”
ดวงจันทร์สีขาวนวลยังคงส่องประกายอยู่ที่เดิม พร้อมกับดวงดาวที่ก็ยังอยู่ในตำแหน่งเดิม กับคนสองคนที่กอดกันแน่นขึ้น…แน่นขึ้น…แจจุงเลื่อนมือไปรั้งให้ยุนโฮก้มหน้า ลงมาจูบตัวเอง…จูบ…ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเต็มตื้นของความรัก…ความรักที่ทำ ให้คนสองคนแลกจูบกันแนบแน่นขึ้นทุกวินาที
อากาศจะหนาวซักแค่ไหนก็ช่างมันเถอะ
แค่ยุนโฮกับแจจุงเพิ่มความอบอุ่นให้กันและกันก็ดีที่สุดแล้ว
อบอุ่นเข้าไปถึงหัวใจเลยล่ะ
ความทรงจำที่ดีที่เราได้มีร่วมกันในวันนี้
ได้โปรดจดจำสิ่งเหล่านี้ไว้..
ไร้ซึ่งน้ำตา.. ไร้ซึ่งคำโกหกใดๆ
คืนนี้ ช่วงเวลาแห่งความสุขที่เรามี นั้นคือสิ่งตอบแทน
พวกเราจะเข้มแข็งแบบนี้ตลอดไป เข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ..
“อื้อ…”
“ดีจังนะ…คืนนี้
”“อืม…ดีมากเลยล่ะยุนโฮ”
“ไว้อีกสองสามวันแวะไปหาที่บ้านนะ…อย่าเอาใครมาล่ะ”
“โอเคครับ…รับทราบครับ”
“ดีครับ…ฉันมีของฝากให้พ่อกับแม่แจจุงรวมไปถึงพวกนูน่าด้วยนะ…ไว้เอามาให้วันนั้นก็แล้วกัน”
“อือฮึ…แล้วของฝากฉันล่ะ! กล้าดียังไงไม่มีให้น่ะฮะ!!”
“โธ่…ที่มือเนี่ยยังไม่พออีกรึไงครับคุณคิม”
“คิ~ พอก็ได้…แต่ถ้าจะมีอย่างอื่นให้อีกก็เอานะคุณชอง~”
ผมโยกหัวคนรักตัวดีที่กล้าจะเรียกร้องของฝากจากผมอีก เสียงหัวเราะและรอยยิ้มจากแจจุงกำลังทำให้หัวใจผมเต็มไปด้วยพลัง…พลังใจที่ มาจากความสุขจากคนที่รัก…ผมรั้งมือข้างซ้ายของแจจุงขึ้นมาในจังหวะที่แจจุ งพิงอยู่ที่อกของผมอีกครั้ง…แหวนวงเล็กๆส่องประกายสู้กับแสงจันทร์ตรงหน้า …กับแจจุงที่เงยหน้าขึ้นมาจูบปลายคางของผมจนอดหัวเราะออกมาไม่ได้กับความ ทะเล้นของคนในอ้อมกอด
ผมรั้งมือข้างนั้นเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับจรดริมฝีปากลงบนแหวนสีเงินนั้นอย่างแสนรัก ดวงตากลมโตกำลังมองการกระทำของผมอยู่ เพียงเสี้ยววินาทีที่แจจุงหันร่างกลับมากอดรอบคอของผมแน่นจนผมแทบหายใจไม่ ออก
กล่องสีขาวถูกวางบนเก้าอี้ไม้แถวๆนี้แหละครับ
ดวงจันทร์ยังคงส่องแสงขาวนวลเช่นเคย
ดวงดาวก็ยังคงอยู่เป็นเพื่อนดวงจันทร์ไม่เปลี่ยนแปลง
และเราสองคน
ชองยุนโฮกับคิมแจจุง
ที่ต่างก็รับรู้อยู่เต็มหัวใจ
ได้ยืนยันถึงกันและกันอีกครั้ง
และอีกครั้ง
ผ่านอ้อมกอด
ผ่านรสจูบ
และเสียงหัวใจที่เต้นไปพร้อมๆกัน
ว่าเรามั่นคงในความรักของเรามากจริงๆ
君がいればそれでいい そうさ close to heart, close to my love
二人だけを二人は 信じていられるはず
君のためにいればいい いつも close to heart, close to your love
寂しさも分かりあう 心の中に winter rose
แค่ค่ำคืนหนึ่งในบรรยากาศเหน็บหนาว ณ ริมแม่น้ำฮัน
ให้ดวงจันทร์และดวงดาวช่วยเป็นพยานก็ได้
ว่าเรารักกันมากเหลือเกิน
เรารักกันมากเหลือเกิน
เรารักกันมากจริงๆนะครับ
สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
เราจะเชื่อมั่นในความรักของกันและกัน
ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป
ใกล้กับหัวใจ ใกล้กับความรักของคุณ
เราสองจะแบ่งปันความเดียวดายในหัวใจร่วมกัน..Winter Rose
...たったひとつしかない愛がここにあるから...
...หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม...
= Never End =
Ladazzy's Talk
คือเมื่อวานนี้ค่ะ มีนัดรับฟิคเลิฟโปรเจกต์ค่ะ แล้วพี่หมอเบนซ์ค่ะ มารับฟิคค่ะ
แล้วพี่หมอก็ยื่นเนื้อเพลงเพลงนี้มาให้ฟก.อ่าน แล้วพี่หมอก็บอกว่าตอนพี่เค้าอ่านเนื้อเพลงนี้
เค้าก็นึกถึงฟิลฟิคของลดซ.ฟก.อะค่ะ ไอ้เราก็ใจง่าย >< บ้าจี้ ฮึกเหิมด้วย ก็เลยแต่ง 2 ชั่วโมง!
555555555555555555555555
แรงบันดาลใจแน่ๆว่ามาจากเนื้อเพลงเพลงนี้จริงๆ มันใช่เลยนะ ฟก.อยากแต่งทันทีเลยค่ะ
อยากแต่งแบบ... ฟิคไม่ต้องมีไรมาก ไม่ต้องยาวมาก (ยาวไม่ไหว OTL) อ่านสบายๆ
หนาวตามยุนแจไปซะ (เกาหลีเค้าหนาวมากๆอยู่อะเนอะ~~ XD) ฮ่าๆๆๆๆๆ
โฮมินร้องเพลงนี้เพราะมากกกกกกกกกกกกกกกก!!!! มากแบบมากๆๆ เนื้อเพลงก็โคตรๆๆ TT^TT
ประโยคนี้ฟก.ชอบมาก "หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม"
โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย ชองยุนโฮหล่อมาก!!! TTT^TTT งืออออ~~!!
\(/// v ///)\
ปล :: special thanks : @ShimPrincess for Thai Song translation ><
ปล :: special thanks : @ShimPrincess for Thai Song translation ><
[color=gray][b]Title: ★★ WINTER ROSE ★★
Author: Ladazzy
Pairing: Yunho Jaejoong
Rating: PG-17
Note: Cant stop listening and falling in love with...[/b][/color]
[i][SIZE=10][b][color=gray]WINTER ROSE[/SIZE][/b][/color][/i]
[b][color=red]...หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม...[/b][/color]
[color=gray]君がいればそれでいい そうさ close to heart, close to my love
たったひとつしかない愛がここにあるから
君のためにいればいい いつも close to heart, close to your love
ときめきを重ね合う 心の中に winter rose[/color]
[color=lightblue][i]วันหนึ่งในฤดูหนาว…
กลางกรุงโซล…
ริมแม่น้ำฮัน…
เวลาเที่ยงคืนห้านาที...
และผม…[b]ชองยุนโฮ[/b]…[/i][/color]
ใบไม้กำลังร่วงหล่นตลอดเส้นทางที่ผมกำลังเดินอยู่เพียงลำพัง สายลมเย็นต้องกายจนรู้สึกหนาวขึ้นเรื่อยๆ สองมือสอดเข้าไปใต้เสื้อโค้ทตัวหนาหวังจะให้มันช่วยเพิ่มความอบอุ่นให้ผมมากขึ้นซักนิดก็ยังดี ผมก้มหน้ามองรองเท้าผ้าใบของตัวเองในขณะที่กำลังก้าวเดินอย่างช้าๆโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างมากนัก เสียงคุยเล่นสนุกสนานดังมาจากคู่รักหลายคู่ที่มาเจอกันในค่ำคืนนี้ แต่ตรงที่ที่ผมยืนอยู่ตรงนี้กลับไม่มีผู้คนเลยซักคนเดียว อาจจะเป็นเพราะตรงจุดนี้ไฟข้างทางเสียล่ะมั้งคนถึงได้ไม่มาเดินตรงนี้เพราะมันมีแต่ความมืดมิด
...ริมแม่น้ำฮันในเวลาเที่ยงคืน…แม้จะดึกแต่ผมกลับไม่ง่วงเลยซักนิด…
[color=gray]ดวงดาวในฤดูหนาว
ที่สาดแสงมายังต้นไม้ริมทาง..
ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า[/color]
ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบนที่มีดวงจันทร์ลอยอยู่ตรงหน้าพอดี ผมจ้องมองไปที่แสงสีขาวนวลนั้นพร้อมกับห้วงความคิดตลกๆที่อยากจะถามดวงจันทร์นี้เหลือเกินว่า [b]‘หนาวมั้ยครับ’[/b] ผมคิดขึ้นมาแล้วก็ต้องหัวเราะออกมาเบาๆที่ตัวเองท่าจะบ้าเข้าไปทุกที…ดวงจันทร์จะตอบคำถามเขาได้ยังไงกันล่ะ…จริงมั้ยครับ
แสงดาวค่อยๆปรากฏให้ยุนโฮได้เห็นชัดขึ้นชัดขึ้นเพียงแค่จ้องมองท้องฟ้าเพียงชั่วครู่…ดวงดาวมากมายอยู่บนนั้น…ไม่เคยจางหายไปไหนเลยซักทีไม่ว่าผมจะเงยหน้ามองมันจากที่ไหนก็ตาม…ดวงดาวบนนั้นจะเหงามั้ยนะ??...ยุนโฮคิดกับตัวเองแล้วก็ต้องส่ายหัวเบาๆที่ดูท่าคืนนี้ตัวเองจะอารมณ์มากเกินไปจนอยากจะสื่อสารกับทุกๆอย่างที่อยู่ตรงหน้าไปซะหมด
ชองยุนโฮคิดพลางเผยรอยยิ้มออกมาจางๆ
ปลายเท้าเขี่ยก้อนหินเล็กๆตรงหน้าไปมาขณะที่กำลังรอคอยใครบางคน
ใครบางคน…ที่ทำให้อากาศแสนเหน็บหนาวนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเขาไปเลย
[b]คิดถึง :)[/b]
[color=gray]ผู้คนมากมายที่อยู่ในสวนที่เต็มไปด้วยสีทองและสีเงิน( แสงดาว.. หิมะ )
คุณวิ่งมาหาผมพร้อมกับกล่องใบเล็กๆในมือคุณ.
มองคุณในวินาทีนั้นแล้ว..
หัวใจของผมก็สั่นรัวขึ้น..
ผมอยากจะจูบคุณแบบนี้ ตลอดไป ที่รัก..
ในที่สุดผมก็พบคำตอบทั้งหมดของผม..[/color]
[b]“แฮ่ก…ขอโทษ…ขอโทษนะที่มาช้า…”[/b]
“อืม…มาซักทีนะ”
ผมยิ้มออกมาตั้งแต่ได้ยินเสียงรองเท้าบู้ทคู่เก่งที่กำลังเดินมาทางที่ผมยืนอยู่แล้วล่ะ ผมมอบรอยยิ้มให้กับคนที่หอบเหนื่อยออกมาพร้อมกับมือข้างซ้ายที่ถือกล่องไม้สีขาวเอาไว้ข้างตัว ริมฝีปากแดงกำลังกอบโกยอากาศเข้าปอดจนผมต้องหัวเราะออกมากับคนตรงหน้าที่รีบเร่งมาหาผม
ใจเต้นแรงชะมัดเลย
จะกี่ปีก็คนนี้คนเดียวนั่นล่ะ
[b]คิมแจจุงของผม[/b]
“ไม่เห็นต้องวิ่งเลยแจจุง…หนาวจะแย่”
“ไม่ได้หรอกนายรอนานแล้ว…นายนั่นแหละที่จะแข็งตายซะก่อน…ยุนโฮ”
“ไม่หรอกน่า…ฉันไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย…ไม่หนาวด้วยนะ”
“ให้มันจริง!”
“แล้วนายล่ะ”
“หืมม?”
[b]“หนาวมั้ยแจจุง”[/b]
“อ่า………อืม…หนาวสิ…หนาวมาก”
ผมหัวเราะออกมากับคำตอบที่ตรงไปตรงมาของแจจุง และดูเหมือนแจจุงเองก็ขำกับคำตอบของตัวเองเช่นกัน เราไม่ต้องพูดอะไรมาก…ไม่ต้องแสดงอะไรให้มันมากมาย…เพียงแค่ผมสบตาแจจุงที่จ้องหน้าผมอยู่เช่นกัน…เพียงแค่ฝ่ามือของผมเลื่อนไปแตะที่แก้มใสนั้นแผ่วเบา…เพียงแค่นั้น…ที่ผมตัดสินใจดึงคนรักเข้ามากอดแน่นๆ
[color=gray]เสียงของหิมะที่กำลังโปรยปรายลงมา
ผมอยากจะจุมพิตคุณอย่างนุ่มนวล
ที่รัก.. มากกว่านี้ มากขึ้นกว่านี้
ผมอยากจะสื่อความรู้สึกที่ลึกซึ้งของผมให้คุณรับรู้[/color]
“คำตอบถูกใจชะมัด…งั้นจะกอดแน่นๆละนะครับ”
“งือ…พูดมากน่า…!”
“ฮ่าๆ”
ผมเลื่อนมือไปวางลงบนเส้นผมนุ่มนั้นพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นยิ่งขึ้น เราไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกนอกจากฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงของกันและกัน…ผมได้ยินมัน…และผมก็เชื่อว่าแจจุงก็ได้ยินเสียงหัวใจของผมเช่นกัน
เสียงหัวใจดังจัง
ดังจนหัวใจที่เต้นแรงอยู่แล้วกลับแรงขึ้นไปอีก
ให้ตายสิ
[color=gray]สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่
อยู่ในมือของผม[/color]
“ถืออะไรมาครับ”
“อือ………..”
“หืม? อะไรน่ะแจจุง??
“ไม่บอกอะ”
“อ้าว…ทำไมไม่บอกล่ะ”
“นายค่อยดูทีหลังได้มั้ยยุนโฮ…นะ”
“เปิดตอนนี้ไม่ได้เหรอ? อยากรู้นี่!”
“ฮึ่ยย!”
ผมเห็นไม่ผิดหรอกครับ…แจจุงกำลังทำหน้าบู้…ตลกมากเลยสิ ผมหัวเราะออกมาอีกครั้งพร้อมแบมือออกมาหวังให้แจจุงวางกล่องเล็กๆใบนั้นลงที่มือผมซะ แจจุงยึกยักอยู่ซักพักก่อนจะวางมันลงที่ฝ่ามือของผมและเดินแซงผมไปสองก้าว…
ผมยื่นมือไปขยี้เส้นผมคนขี้อายจนผมแจจุงยุ่งไปหมด และลงมือแกะกล่องสีขาวนี้ออกมาทันทีโดยไม่รอช้า ทุกคนว่าแจจุงให้อะไรผมครับ?? ตอนแรกผมก็คิดว่าคงจะเป็นของฝากจากเมืองนอกอะไรพวกนั้นเหมือนพวกคุณนั่นแหละ…แต่ไม่ใช่ล่ะ…ในกล่องไม่เล็กไม่ใหญ่ใบนี้เต็มไปด้วย ‘ยา’ ครับ ยาที่ผมก็มีนะ ทำไมผมจะไม่มียาพวกนี้กันล่ะในเมื่อพวกเราทุกคนต่างก็ต้องมีของพวกนี้ติดตัวด้วยกันทั้งนั้น ผมสงสัย และค่อนข้างแปลกใจที่แจจุงให้ยาพวกนี้กับผมจริงๆครับ
“รู้หรอกน่าว่านายมีแล้ว!…อย่างน้อยพี่คยองแจก็ต้องมีเตรียมไว้ให้นายอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ…ตะ…แต่…….แต่ฉันก็อยากให้หนิ…นายจะได้กินไง…เข้าใจมั้ยชองยุนโฮ!!”
“อะฮะ…เข้าใจครับๆ”
[b]“เข้าใจตลอดแต่ก็ไม่เคยเชื่อใคร…ฉันเอามันให้นายด้วยตัวเองแล้วนะยุนโฮ…ถ้านายรักฉัน…ไม่สบายก็ต้องกิน…เข้าใจรึเปล่า”[/b]
“ครับ…เข้าใจแล้ว…ขอโทษนะ…แจจุง”
แจจุงที่ยืนหันหลังให้ผมพร้อมกับกอดอกพูดไปด้วยทำให้ผมรับรู้ได้ทันทีถึงความห่วงใยที่ได้รับจากคนรัก ผมก้าวเข้าไปหาแจจุงที่ยังคงหันหลังให้ผมอยู่อย่างนั้นพร้อมกับโอบกอดร่างเล็กเอาไว้แน่นๆ แก้มขวาของผมกับแก้มซ้ายของแจจุงสัมผัสกัน มือทั้งสองข้างของผมกำลังโอบกอดรอบกายของแจจุงเอาไว้แน่นๆ แผ่นหลังบางกำลังพิงลงมาที่อกของผม พร้อมกับแจจุงที่เลื่อนทั้งสองมือขึ้นมากอดมือผมเอาไว้เช่นกัน
[b]เราสองคนไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก
นอกจากฟังเสียงหัวใจที่ในตอนนี้ไม่ได้เต้นแรงเหมือนเมื่อครู่
แต่กลับเต้นไปในจังหวะเดียวกันจนสัมผัสได้[/b]
“รักสิ…รักแล้วก็เชื่อแจจุงเสมอ…รู้แล้วครับ…ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ…หายป่วยแล้วนะ…ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว” :)
“จริงนะ”
“อืม…จริงสิ…ชองยุนโฮเคยปิดบังความรู้สึกกับคิมแจจุงได้ซักครั้งมั้ย??”
“ไม่เคย…”
“ถูกต้อง…งั้นยิ้มได้แล้วที่รัก”
“บ้า….”
“ :) “
“ -////- “
[color=gray]ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป ใกล้กับหัวใจ ใกล้กับความรักของคุณ
ความรักของเราสองจะรวมกันเป็นหนึ่งตลอดไป
ในหัวใจของคุณและผม.. Winter rose[/color]
ผมโยกตัวแจจุงไปมาพร้อมกดจูบลงไปบนขมับข้างซ้ายของคนรักแรงๆหนึ่งที เสียงประท้วงดังลอดออกมาจากลำคอให้ได้ยินจนผมอดยิ้มออกมาไม่ได้ ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอีกครั้ง ดวงดาวและดวงจันทร์กำลังลอยอยู่ตรงหน้าผมเหมือนไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เลย…แต่จะต่างกันก็ตรงที่ตอนนี้ผมมีแจจุงอยู่ในอ้อมกอดนั่นแหละ
ผมมองเห็นดวงตากลมของแจจุงเงยหน้ามามองผมครู่เดียว แล้วก็หันกลับไปเงยหน้ามองท้องฟ้าเช่นเดียวกับผม เรากำลังมองไปในจุดเดียวกัน…ริมแม่น้ำฮัน…กับเวลาตีหนึ่ง…ให้ดวงจันทร์และแสงดาวเป็นพยานก็ได้นะครับ
[b]ผมรักแจจุงมากจริงๆ[/b]
“นี่แจจุง…”
“หืม?”
“ก่อนที่แจจุงจะมา…รู้มั้ยว่าฉันพูดกับดวงดาวในใจด้วยนะ…ว่าเหงามั้ย…ตลกมั้ยล่ะ”
“นายคุยกับดวงดาวเนี่ยนะยุนโฮ…อากาศหนาวทำนายเพี้ยนล่ะสิ”
“ใครบอกล่ะ…นั่นเพราะฉันเตรียมจะพูดกับนายต่างหาก…คำพูดนั้นเลยผุดขึ้นมาตลอดเวลาแม้แต่เวลามองท้องฟ้าน่ะ”
“เห??”
[b]“เหงามั้ยแจจุง”[/b]
“ยุนโฮ…..”
[color=gray]สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม
ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป…ใกล้กับหัวใจ…ใกล้กับความรักของคุณ
ความรักของเราสองจะรวมกันเป็นหนึ่งตลอดไป
ในหัวใจของคุณและผม.. Winter rose[/color]
“อืมม…เหงาสิ…แต่ไม่เป็นไรหรอก”
“……..”
“ก็ยุนโฮอยู่ตรงนี้แล้วไง…ไม่เหงาหรอก…เต็มตื้นไปหมดแล้ว”
“อะไรเต็มตื้นครับ?”
[b]“ความรักไง…ความรักของยุนโฮส่งผ่านอ้อมแขนยุนโฮมาหมดแล้ว…ทำไมฉันจะไม่รู้สึกล่ะ :)”[/b]
“อืม…รับรู้ใช่มั้ยแจจุง…นายรู้ใช่มั้ย”
[b]“รู้…รู้ตลอด…ฉันรักนาย…ชองยุนโฮ”
“อืม…ฉันก็รักนาย…แจจุง”[/b]
ดวงจันทร์สีขาวนวลยังคงส่องประกายอยู่ที่เดิม พร้อมกับดวงดาวที่ก็ยังอยู่ในตำแหน่งเดิม กับคนสองคนที่กอดกันแน่นขึ้น…แน่นขึ้น…แจจุงเลื่อนมือไปรั้งให้ยุนโฮก้มหน้าลงมาจูบตัวเอง…จูบ…ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเต็มตื้นของความรัก…ความรักที่ทำให้คนสองคนแลกจูบกันแนบแน่นขึ้นทุกวินาที
อากาศจะหนาวซักแค่ไหนก็ช่างมันเถอะ
แค่ยุนโฮกับแจจุงเพิ่มความอบอุ่นให้กันและกันก็ดีที่สุดแล้ว
อบอุ่นเข้าไปถึงหัวใจเลยล่ะ
[color=gray]ความทรงจำที่ดีที่เราได้มีร่วมกันในวันนี้
ได้โปรดจดจำสิ่งเหล่านี้ไว้..
ไร้ซึ่งน้ำตา.. ไร้ซึ่งคำโกหกใดๆ
คืนนี้ ช่วงเวลาแห่งความสุขที่เรามี นั้นคือสิ่งตอบแทน
พวกเราจะเข้มแข็งแบบนี้ตลอดไป เข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ..[/color]
“อื้อ…”
“ดีจังนะ…คืนนี้ :)”
“อืม…ดีมากเลยล่ะยุนโฮ”
“ไว้อีกสองสามวันแวะไปหาที่บ้านนะ…อย่าเอาใครมาล่ะ”
“โอเคครับ…รับทราบครับ”
“ดีครับ…ฉันมีของฝากให้พ่อกับแม่แจจุงรวมไปถึงพวกนูน่าด้วยนะ…ไว้เอามาให้วันนั้นก็แล้วกัน”
“อือฮึ…แล้วของฝากฉันล่ะ! กล้าดียังไงไม่มีให้น่ะฮะ!!”
[b]“โธ่…ที่มือเนี่ยยังไม่พออีกรึไงครับคุณคิม”[/b]
“คิ~ พอก็ได้…แต่ถ้าจะมีอย่างอื่นให้อีกก็เอานะคุณชอง~”
ผมโยกหัวคนรักตัวดีที่กล้าจะเรียกร้องของฝากจากผมอีก เสียงหัวเราะและรอยยิ้มจากแจจุงกำลังทำให้หัวใจผมเต็มไปด้วยพลัง…พลังใจที่มาจากความสุขจากคนที่รัก…ผมรั้งมือข้างซ้ายของแจจุงขึ้นมาในจังหวะที่แจจุงพิงอยู่ที่อกของผมอีกครั้ง…แหวนวงเล็กๆส่องประกายสู้กับแสงจันทร์ตรงหน้า…กับแจจุงที่เงยหน้าขึ้นมาจูบปลายคางของผมจนอดหัวเราะออกมาไม่ได้กับความทะเล้นของคนในอ้อมกอด
ผมรั้งมือข้างนั้นเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับจรดริมฝีปากลงบนแหวนสีเงินนั้นอย่างแสนรัก ดวงตากลมโตกำลังมองการกระทำของผมอยู่ เพียงเสี้ยววินาทีที่แจจุงหันร่างกลับมากอดรอบคอของผมแน่นจนผมแทบหายใจไม่ออก
[b][color=olive]กล่องสีขาวถูกวางบนเก้าอี้ไม้แถวๆนี้แหละครับ
ดวงจันทร์ยังคงส่องแสงขาวนวลเช่นเคย
ดวงดาวก็ยังคงอยู่เป็นเพื่อนดวงจันทร์ไม่เปลี่ยนแปลง
และเราสองคน
ชองยุนโฮกับคิมแจจุง
ที่ต่างก็รับรู้อยู่เต็มหัวใจ
ได้ยืนยันถึงกันและกันอีกครั้ง
และอีกครั้ง
ผ่านอ้อมกอด
ผ่านรสจูบ
และเสียงหัวใจที่เต้นไปพร้อมๆกัน
ว่าเรามั่นคงในความรักของเรามากจริงๆ[/color][/b]
[color=gray]君がいればそれでいい そうさ close to heart, close to my love
二人だけを二人は 信じていられるはず
君のためにいればいい いつも close to heart, close to your love
寂しさも分かりあう 心の中に winter rose[/color]
[b][color=olive]แค่ค่ำคืนหนึ่งในบรรยากาศเหน็บหนาว ณ ริมแม่น้ำฮัน
ให้ดวงจันทร์และดวงดาวช่วยเป็นพยานก็ได้
ว่าเรารักกันมากเหลือเกิน
เรารักกันมากเหลือเกิน
เรารักกันมากจริงๆนะครับ[/color][/b]
:)
[color=gray]สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
เราจะเชื่อมั่นในความรักของกันและกัน
ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป
ใกล้กับหัวใจ ใกล้กับความรักของคุณ
เราสองจะแบ่งปันความเดียวดายในหัวใจร่วมกัน..Winter Rose[/color]
[color=red][b]...たったひとつしかない愛がここにあるから...
...หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม...[/b][/color]
[b]= Good Night =[/b]
[color=deeppink][b][SIZE=4]Ladazzy's Talk[/SIZE][/b][/color]
[color=gray]แหะๆๆ >//////< ตี2.23นาทีค่ะ กับฟิคเซย์กู๊ดไนท์ หิหิ ><
คืองี้ค่ะ...ฟิคเรื่องนี้มีที่มาค่ะ ฟก.อธิบายได้ XD
คือวันนี้(หมายถึงวันเสาร์)มีนัดรับฟิคเลิฟโปรเจกต์ค่ะๆๆ แล้วพี่หมอเบนซ์ค่ะ มารับฟิคค่ะ
แล้วพี่หมอก็ยื่นเนื้อเพลงเพลงนี้มาให้ฟก.อ่าน แล้วพี่หมอก็บอกว่าตอนพี่เค้าอ่านเนื้อเพลงนี้
เค้าก็นึกถึงฟิลฟิคของลดซ.ฟก.อะค่ะ ไอ้เราก็ใจง่าย >< บ้าจี้ ฮึกเหิมด้วย ก็เลยแต่ง 2 ชั่วโมง!
555555555555555555555555
แรงบันดาลใจแน่ๆว่ามาจากเนื้อเพลงเพลงนี้จริงๆ มันใช่เลยนะ ฟก.อยากแต่งทันทีเลยค่ะ
อยากแต่งแบบ... ฟิคไม่ต้องมีไรมาก ไม่ต้องยาวมาก (ยาวไม่ไหว OTL) อ่านสบายๆ
หนาวตามยุนแจไปซะ (เกาหลีเค้าหนาวมากๆอยู่อะเนอะ~~ XD) ฮ่าๆๆๆๆๆ
โฮมินร้องเพลงนี้เพราะมากกกกกกกกกกกกกกกก!!!! มากแบบมากๆๆ เนื้อเพลงก็โคตรๆๆ TT^TT[/color]
[color=green]ประโยคนี้ฟก.ชอบมาก [b]"หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม"[/b]
โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย [b]ชองยุนโฮหล่อมาก!!![/b] TTT^TTT งืออออ~~!![/color]
[color=gray]ทอล์คพอละ ฟก.ง่วงมาก T T ฟิคราตรีสวัสดิ์นะคะทุกคน
Good night ka :) (>//<)[/color]
[color=lightblue]ปลI CSI หรือ เด็กข้างบ้าน จะมาก่อนกัน ... เป่ายิ้งฉุบค่ะ ใครแพ้ฟก.ได้อ่านพี่ยุนน้องแจ XD
ปลII special thanks : @ShimPrincess for Thai translation ><[/color]
Author: Ladazzy
Pairing: Yunho Jaejoong
Rating: PG-17
Note: Cant stop listening and falling in love with...[/b][/color]
[i][SIZE=10][b][color=gray]WINTER ROSE[/SIZE][/b][/color][/i]
[b][color=red]...หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม...[/b][/color]
[color=gray]君がいればそれでいい そうさ close to heart, close to my love
たったひとつしかない愛がここにあるから
君のためにいればいい いつも close to heart, close to your love
ときめきを重ね合う 心の中に winter rose[/color]
[color=lightblue][i]วันหนึ่งในฤดูหนาว…
กลางกรุงโซล…
ริมแม่น้ำฮัน…
เวลาเที่ยงคืนห้านาที...
และผม…[b]ชองยุนโฮ[/b]…[/i][/color]
ใบไม้กำลังร่วงหล่นตลอดเส้นทางที่ผมกำลังเดินอยู่เพียงลำพัง สายลมเย็นต้องกายจนรู้สึกหนาวขึ้นเรื่อยๆ สองมือสอดเข้าไปใต้เสื้อโค้ทตัวหนาหวังจะให้มันช่วยเพิ่มความอบอุ่นให้ผมมากขึ้นซักนิดก็ยังดี ผมก้มหน้ามองรองเท้าผ้าใบของตัวเองในขณะที่กำลังก้าวเดินอย่างช้าๆโดยไม่สนใจสิ่งรอบข้างมากนัก เสียงคุยเล่นสนุกสนานดังมาจากคู่รักหลายคู่ที่มาเจอกันในค่ำคืนนี้ แต่ตรงที่ที่ผมยืนอยู่ตรงนี้กลับไม่มีผู้คนเลยซักคนเดียว อาจจะเป็นเพราะตรงจุดนี้ไฟข้างทางเสียล่ะมั้งคนถึงได้ไม่มาเดินตรงนี้เพราะมันมีแต่ความมืดมิด
...ริมแม่น้ำฮันในเวลาเที่ยงคืน…แม้จะดึกแต่ผมกลับไม่ง่วงเลยซักนิด…
[color=gray]ดวงดาวในฤดูหนาว
ที่สาดแสงมายังต้นไม้ริมทาง..
ปกคลุมไปทั่วท้องฟ้า[/color]
ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าเบื้องบนที่มีดวงจันทร์ลอยอยู่ตรงหน้าพอดี ผมจ้องมองไปที่แสงสีขาวนวลนั้นพร้อมกับห้วงความคิดตลกๆที่อยากจะถามดวงจันทร์นี้เหลือเกินว่า [b]‘หนาวมั้ยครับ’[/b] ผมคิดขึ้นมาแล้วก็ต้องหัวเราะออกมาเบาๆที่ตัวเองท่าจะบ้าเข้าไปทุกที…ดวงจันทร์จะตอบคำถามเขาได้ยังไงกันล่ะ…จริงมั้ยครับ
แสงดาวค่อยๆปรากฏให้ยุนโฮได้เห็นชัดขึ้นชัดขึ้นเพียงแค่จ้องมองท้องฟ้าเพียงชั่วครู่…ดวงดาวมากมายอยู่บนนั้น…ไม่เคยจางหายไปไหนเลยซักทีไม่ว่าผมจะเงยหน้ามองมันจากที่ไหนก็ตาม…ดวงดาวบนนั้นจะเหงามั้ยนะ??...ยุนโฮคิดกับตัวเองแล้วก็ต้องส่ายหัวเบาๆที่ดูท่าคืนนี้ตัวเองจะอารมณ์มากเกินไปจนอยากจะสื่อสารกับทุกๆอย่างที่อยู่ตรงหน้าไปซะหมด
ชองยุนโฮคิดพลางเผยรอยยิ้มออกมาจางๆ
ปลายเท้าเขี่ยก้อนหินเล็กๆตรงหน้าไปมาขณะที่กำลังรอคอยใครบางคน
ใครบางคน…ที่ทำให้อากาศแสนเหน็บหนาวนี้เป็นเรื่องเล็กน้อยสำหรับเขาไปเลย
[b]คิดถึง :)[/b]
[color=gray]ผู้คนมากมายที่อยู่ในสวนที่เต็มไปด้วยสีทองและสีเงิน( แสงดาว.. หิมะ )
คุณวิ่งมาหาผมพร้อมกับกล่องใบเล็กๆในมือคุณ.
มองคุณในวินาทีนั้นแล้ว..
หัวใจของผมก็สั่นรัวขึ้น..
ผมอยากจะจูบคุณแบบนี้ ตลอดไป ที่รัก..
ในที่สุดผมก็พบคำตอบทั้งหมดของผม..[/color]
[b]“แฮ่ก…ขอโทษ…ขอโทษนะที่มาช้า…”[/b]
“อืม…มาซักทีนะ”
ผมยิ้มออกมาตั้งแต่ได้ยินเสียงรองเท้าบู้ทคู่เก่งที่กำลังเดินมาทางที่ผมยืนอยู่แล้วล่ะ ผมมอบรอยยิ้มให้กับคนที่หอบเหนื่อยออกมาพร้อมกับมือข้างซ้ายที่ถือกล่องไม้สีขาวเอาไว้ข้างตัว ริมฝีปากแดงกำลังกอบโกยอากาศเข้าปอดจนผมต้องหัวเราะออกมากับคนตรงหน้าที่รีบเร่งมาหาผม
ใจเต้นแรงชะมัดเลย
จะกี่ปีก็คนนี้คนเดียวนั่นล่ะ
[b]คิมแจจุงของผม[/b]
“ไม่เห็นต้องวิ่งเลยแจจุง…หนาวจะแย่”
“ไม่ได้หรอกนายรอนานแล้ว…นายนั่นแหละที่จะแข็งตายซะก่อน…ยุนโฮ”
“ไม่หรอกน่า…ฉันไม่ได้เป็นอะไรซักหน่อย…ไม่หนาวด้วยนะ”
“ให้มันจริง!”
“แล้วนายล่ะ”
“หืมม?”
[b]“หนาวมั้ยแจจุง”[/b]
“อ่า………อืม…หนาวสิ…หนาวมาก”
ผมหัวเราะออกมากับคำตอบที่ตรงไปตรงมาของแจจุง และดูเหมือนแจจุงเองก็ขำกับคำตอบของตัวเองเช่นกัน เราไม่ต้องพูดอะไรมาก…ไม่ต้องแสดงอะไรให้มันมากมาย…เพียงแค่ผมสบตาแจจุงที่จ้องหน้าผมอยู่เช่นกัน…เพียงแค่ฝ่ามือของผมเลื่อนไปแตะที่แก้มใสนั้นแผ่วเบา…เพียงแค่นั้น…ที่ผมตัดสินใจดึงคนรักเข้ามากอดแน่นๆ
[color=gray]เสียงของหิมะที่กำลังโปรยปรายลงมา
ผมอยากจะจุมพิตคุณอย่างนุ่มนวล
ที่รัก.. มากกว่านี้ มากขึ้นกว่านี้
ผมอยากจะสื่อความรู้สึกที่ลึกซึ้งของผมให้คุณรับรู้[/color]
“คำตอบถูกใจชะมัด…งั้นจะกอดแน่นๆละนะครับ”
“งือ…พูดมากน่า…!”
“ฮ่าๆ”
ผมเลื่อนมือไปวางลงบนเส้นผมนุ่มนั้นพร้อมกับกระชับอ้อมกอดให้แน่นยิ่งขึ้น เราไม่ได้พูดอะไรออกมาอีกนอกจากฟังเสียงหัวใจที่เต้นแรงของกันและกัน…ผมได้ยินมัน…และผมก็เชื่อว่าแจจุงก็ได้ยินเสียงหัวใจของผมเช่นกัน
เสียงหัวใจดังจัง
ดังจนหัวใจที่เต้นแรงอยู่แล้วกลับแรงขึ้นไปอีก
ให้ตายสิ
[color=gray]สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่
อยู่ในมือของผม[/color]
“ถืออะไรมาครับ”
“อือ………..”
“หืม? อะไรน่ะแจจุง??
“ไม่บอกอะ”
“อ้าว…ทำไมไม่บอกล่ะ”
“นายค่อยดูทีหลังได้มั้ยยุนโฮ…นะ”
“เปิดตอนนี้ไม่ได้เหรอ? อยากรู้นี่!”
“ฮึ่ยย!”
ผมเห็นไม่ผิดหรอกครับ…แจจุงกำลังทำหน้าบู้…ตลกมากเลยสิ ผมหัวเราะออกมาอีกครั้งพร้อมแบมือออกมาหวังให้แจจุงวางกล่องเล็กๆใบนั้นลงที่มือผมซะ แจจุงยึกยักอยู่ซักพักก่อนจะวางมันลงที่ฝ่ามือของผมและเดินแซงผมไปสองก้าว…
ผมยื่นมือไปขยี้เส้นผมคนขี้อายจนผมแจจุงยุ่งไปหมด และลงมือแกะกล่องสีขาวนี้ออกมาทันทีโดยไม่รอช้า ทุกคนว่าแจจุงให้อะไรผมครับ?? ตอนแรกผมก็คิดว่าคงจะเป็นของฝากจากเมืองนอกอะไรพวกนั้นเหมือนพวกคุณนั่นแหละ…แต่ไม่ใช่ล่ะ…ในกล่องไม่เล็กไม่ใหญ่ใบนี้เต็มไปด้วย ‘ยา’ ครับ ยาที่ผมก็มีนะ ทำไมผมจะไม่มียาพวกนี้กันล่ะในเมื่อพวกเราทุกคนต่างก็ต้องมีของพวกนี้ติดตัวด้วยกันทั้งนั้น ผมสงสัย และค่อนข้างแปลกใจที่แจจุงให้ยาพวกนี้กับผมจริงๆครับ
“รู้หรอกน่าว่านายมีแล้ว!…อย่างน้อยพี่คยองแจก็ต้องมีเตรียมไว้ให้นายอยู่แล้วใช่มั้ยล่ะ…ตะ…แต่…….แต่ฉันก็อยากให้หนิ…นายจะได้กินไง…เข้าใจมั้ยชองยุนโฮ!!”
“อะฮะ…เข้าใจครับๆ”
[b]“เข้าใจตลอดแต่ก็ไม่เคยเชื่อใคร…ฉันเอามันให้นายด้วยตัวเองแล้วนะยุนโฮ…ถ้านายรักฉัน…ไม่สบายก็ต้องกิน…เข้าใจรึเปล่า”[/b]
“ครับ…เข้าใจแล้ว…ขอโทษนะ…แจจุง”
แจจุงที่ยืนหันหลังให้ผมพร้อมกับกอดอกพูดไปด้วยทำให้ผมรับรู้ได้ทันทีถึงความห่วงใยที่ได้รับจากคนรัก ผมก้าวเข้าไปหาแจจุงที่ยังคงหันหลังให้ผมอยู่อย่างนั้นพร้อมกับโอบกอดร่างเล็กเอาไว้แน่นๆ แก้มขวาของผมกับแก้มซ้ายของแจจุงสัมผัสกัน มือทั้งสองข้างของผมกำลังโอบกอดรอบกายของแจจุงเอาไว้แน่นๆ แผ่นหลังบางกำลังพิงลงมาที่อกของผม พร้อมกับแจจุงที่เลื่อนทั้งสองมือขึ้นมากอดมือผมเอาไว้เช่นกัน
[b]เราสองคนไม่ได้พูดอะไรออกมาอีก
นอกจากฟังเสียงหัวใจที่ในตอนนี้ไม่ได้เต้นแรงเหมือนเมื่อครู่
แต่กลับเต้นไปในจังหวะเดียวกันจนสัมผัสได้[/b]
“รักสิ…รักแล้วก็เชื่อแจจุงเสมอ…รู้แล้วครับ…ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะ…หายป่วยแล้วนะ…ไม่ได้เป็นอะไรแล้ว” :)
“จริงนะ”
“อืม…จริงสิ…ชองยุนโฮเคยปิดบังความรู้สึกกับคิมแจจุงได้ซักครั้งมั้ย??”
“ไม่เคย…”
“ถูกต้อง…งั้นยิ้มได้แล้วที่รัก”
“บ้า….”
“ :) “
“ -////- “
[color=gray]ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป ใกล้กับหัวใจ ใกล้กับความรักของคุณ
ความรักของเราสองจะรวมกันเป็นหนึ่งตลอดไป
ในหัวใจของคุณและผม.. Winter rose[/color]
ผมโยกตัวแจจุงไปมาพร้อมกดจูบลงไปบนขมับข้างซ้ายของคนรักแรงๆหนึ่งที เสียงประท้วงดังลอดออกมาจากลำคอให้ได้ยินจนผมอดยิ้มออกมาไม่ได้ ผมเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าอีกครั้ง ดวงดาวและดวงจันทร์กำลังลอยอยู่ตรงหน้าผมเหมือนไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เลย…แต่จะต่างกันก็ตรงที่ตอนนี้ผมมีแจจุงอยู่ในอ้อมกอดนั่นแหละ
ผมมองเห็นดวงตากลมของแจจุงเงยหน้ามามองผมครู่เดียว แล้วก็หันกลับไปเงยหน้ามองท้องฟ้าเช่นเดียวกับผม เรากำลังมองไปในจุดเดียวกัน…ริมแม่น้ำฮัน…กับเวลาตีหนึ่ง…ให้ดวงจันทร์และแสงดาวเป็นพยานก็ได้นะครับ
[b]ผมรักแจจุงมากจริงๆ[/b]
“นี่แจจุง…”
“หืม?”
“ก่อนที่แจจุงจะมา…รู้มั้ยว่าฉันพูดกับดวงดาวในใจด้วยนะ…ว่าเหงามั้ย…ตลกมั้ยล่ะ”
“นายคุยกับดวงดาวเนี่ยนะยุนโฮ…อากาศหนาวทำนายเพี้ยนล่ะสิ”
“ใครบอกล่ะ…นั่นเพราะฉันเตรียมจะพูดกับนายต่างหาก…คำพูดนั้นเลยผุดขึ้นมาตลอดเวลาแม้แต่เวลามองท้องฟ้าน่ะ”
“เห??”
[b]“เหงามั้ยแจจุง”[/b]
“ยุนโฮ…..”
[color=gray]สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม
ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป…ใกล้กับหัวใจ…ใกล้กับความรักของคุณ
ความรักของเราสองจะรวมกันเป็นหนึ่งตลอดไป
ในหัวใจของคุณและผม.. Winter rose[/color]
“อืมม…เหงาสิ…แต่ไม่เป็นไรหรอก”
“……..”
“ก็ยุนโฮอยู่ตรงนี้แล้วไง…ไม่เหงาหรอก…เต็มตื้นไปหมดแล้ว”
“อะไรเต็มตื้นครับ?”
[b]“ความรักไง…ความรักของยุนโฮส่งผ่านอ้อมแขนยุนโฮมาหมดแล้ว…ทำไมฉันจะไม่รู้สึกล่ะ :)”[/b]
“อืม…รับรู้ใช่มั้ยแจจุง…นายรู้ใช่มั้ย”
[b]“รู้…รู้ตลอด…ฉันรักนาย…ชองยุนโฮ”
“อืม…ฉันก็รักนาย…แจจุง”[/b]
ดวงจันทร์สีขาวนวลยังคงส่องประกายอยู่ที่เดิม พร้อมกับดวงดาวที่ก็ยังอยู่ในตำแหน่งเดิม กับคนสองคนที่กอดกันแน่นขึ้น…แน่นขึ้น…แจจุงเลื่อนมือไปรั้งให้ยุนโฮก้มหน้าลงมาจูบตัวเอง…จูบ…ที่เต็มไปด้วยความรู้สึกเต็มตื้นของความรัก…ความรักที่ทำให้คนสองคนแลกจูบกันแนบแน่นขึ้นทุกวินาที
อากาศจะหนาวซักแค่ไหนก็ช่างมันเถอะ
แค่ยุนโฮกับแจจุงเพิ่มความอบอุ่นให้กันและกันก็ดีที่สุดแล้ว
อบอุ่นเข้าไปถึงหัวใจเลยล่ะ
[color=gray]ความทรงจำที่ดีที่เราได้มีร่วมกันในวันนี้
ได้โปรดจดจำสิ่งเหล่านี้ไว้..
ไร้ซึ่งน้ำตา.. ไร้ซึ่งคำโกหกใดๆ
คืนนี้ ช่วงเวลาแห่งความสุขที่เรามี นั้นคือสิ่งตอบแทน
พวกเราจะเข้มแข็งแบบนี้ตลอดไป เข้มแข็งขึ้นเรื่อยๆ..[/color]
“อื้อ…”
“ดีจังนะ…คืนนี้ :)”
“อืม…ดีมากเลยล่ะยุนโฮ”
“ไว้อีกสองสามวันแวะไปหาที่บ้านนะ…อย่าเอาใครมาล่ะ”
“โอเคครับ…รับทราบครับ”
“ดีครับ…ฉันมีของฝากให้พ่อกับแม่แจจุงรวมไปถึงพวกนูน่าด้วยนะ…ไว้เอามาให้วันนั้นก็แล้วกัน”
“อือฮึ…แล้วของฝากฉันล่ะ! กล้าดียังไงไม่มีให้น่ะฮะ!!”
[b]“โธ่…ที่มือเนี่ยยังไม่พออีกรึไงครับคุณคิม”[/b]
“คิ~ พอก็ได้…แต่ถ้าจะมีอย่างอื่นให้อีกก็เอานะคุณชอง~”
ผมโยกหัวคนรักตัวดีที่กล้าจะเรียกร้องของฝากจากผมอีก เสียงหัวเราะและรอยยิ้มจากแจจุงกำลังทำให้หัวใจผมเต็มไปด้วยพลัง…พลังใจที่มาจากความสุขจากคนที่รัก…ผมรั้งมือข้างซ้ายของแจจุงขึ้นมาในจังหวะที่แจจุงพิงอยู่ที่อกของผมอีกครั้ง…แหวนวงเล็กๆส่องประกายสู้กับแสงจันทร์ตรงหน้า…กับแจจุงที่เงยหน้าขึ้นมาจูบปลายคางของผมจนอดหัวเราะออกมาไม่ได้กับความทะเล้นของคนในอ้อมกอด
ผมรั้งมือข้างนั้นเข้ามาใกล้ๆ พร้อมกับจรดริมฝีปากลงบนแหวนสีเงินนั้นอย่างแสนรัก ดวงตากลมโตกำลังมองการกระทำของผมอยู่ เพียงเสี้ยววินาทีที่แจจุงหันร่างกลับมากอดรอบคอของผมแน่นจนผมแทบหายใจไม่ออก
[b][color=olive]กล่องสีขาวถูกวางบนเก้าอี้ไม้แถวๆนี้แหละครับ
ดวงจันทร์ยังคงส่องแสงขาวนวลเช่นเคย
ดวงดาวก็ยังคงอยู่เป็นเพื่อนดวงจันทร์ไม่เปลี่ยนแปลง
และเราสองคน
ชองยุนโฮกับคิมแจจุง
ที่ต่างก็รับรู้อยู่เต็มหัวใจ
ได้ยืนยันถึงกันและกันอีกครั้ง
และอีกครั้ง
ผ่านอ้อมกอด
ผ่านรสจูบ
และเสียงหัวใจที่เต้นไปพร้อมๆกัน
ว่าเรามั่นคงในความรักของเรามากจริงๆ[/color][/b]
[color=gray]君がいればそれでいい そうさ close to heart, close to my love
二人だけを二人は 信じていられるはず
君のためにいればいい いつも close to heart, close to your love
寂しさも分かりあう 心の中に winter rose[/color]
[b][color=olive]แค่ค่ำคืนหนึ่งในบรรยากาศเหน็บหนาว ณ ริมแม่น้ำฮัน
ให้ดวงจันทร์และดวงดาวช่วยเป็นพยานก็ได้
ว่าเรารักกันมากเหลือเกิน
เรารักกันมากเหลือเกิน
เรารักกันมากจริงๆนะครับ[/color][/b]
:)
[color=gray]สิ่งเดียวที่ผมปรารถนาคือการที่คุณอยู่เคียงข้างผมแบบนี้
ใกล้กับหัวใจ.. ใกล้กับความรักของผม
เราจะเชื่อมั่นในความรักของกันและกัน
ผมจะอยู่ตรงนี้เพื่อคุณตลอดไป
ใกล้กับหัวใจ ใกล้กับความรักของคุณ
เราสองจะแบ่งปันความเดียวดายในหัวใจร่วมกัน..Winter Rose[/color]
[color=red][b]...たったひとつしかない愛がここにあるから...
...หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม...[/b][/color]
[b]= Good Night =[/b]
[color=deeppink][b][SIZE=4]Ladazzy's Talk[/SIZE][/b][/color]
[color=gray]แหะๆๆ >//////< ตี2.23นาทีค่ะ กับฟิคเซย์กู๊ดไนท์ หิหิ ><
คืองี้ค่ะ...ฟิคเรื่องนี้มีที่มาค่ะ ฟก.อธิบายได้ XD
คือวันนี้(หมายถึงวันเสาร์)มีนัดรับฟิคเลิฟโปรเจกต์ค่ะๆๆ แล้วพี่หมอเบนซ์ค่ะ มารับฟิคค่ะ
แล้วพี่หมอก็ยื่นเนื้อเพลงเพลงนี้มาให้ฟก.อ่าน แล้วพี่หมอก็บอกว่าตอนพี่เค้าอ่านเนื้อเพลงนี้
เค้าก็นึกถึงฟิลฟิคของลดซ.ฟก.อะค่ะ ไอ้เราก็ใจง่าย >< บ้าจี้ ฮึกเหิมด้วย ก็เลยแต่ง 2 ชั่วโมง!
555555555555555555555555
แรงบันดาลใจแน่ๆว่ามาจากเนื้อเพลงเพลงนี้จริงๆ มันใช่เลยนะ ฟก.อยากแต่งทันทีเลยค่ะ
อยากแต่งแบบ... ฟิคไม่ต้องมีไรมาก ไม่ต้องยาวมาก (ยาวไม่ไหว OTL) อ่านสบายๆ
หนาวตามยุนแจไปซะ (เกาหลีเค้าหนาวมากๆอยู่อะเนอะ~~ XD) ฮ่าๆๆๆๆๆ
โฮมินร้องเพลงนี้เพราะมากกกกกกกกกกกกกกกก!!!! มากแบบมากๆๆ เนื้อเพลงก็โคตรๆๆ TT^TT[/color]
[color=green]ประโยคนี้ฟก.ชอบมาก [b]"หนึ่งเดียวและความรักของผมอยู่ที่นี่…อยู่ในมือของผม"[/b]
โอ๊ยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย [b]ชองยุนโฮหล่อมาก!!![/b] TTT^TTT งืออออ~~!![/color]
[color=gray]ทอล์คพอละ ฟก.ง่วงมาก T T ฟิคราตรีสวัสดิ์นะคะทุกคน
Good night ka :) (>//<)[/color]
[color=lightblue]ปลI CSI หรือ เด็กข้างบ้าน จะมาก่อนกัน ... เป่ายิ้งฉุบค่ะ ใครแพ้ฟก.ได้อ่านพี่ยุนน้องแจ XD
ปลII special thanks : @ShimPrincess for Thai translation ><[/color]